۱۳۸۸ تیر ۱۹, جمعه

جوانان وطن

ايران به جوانانش مي نازد
بچه هايي كه براي وطنشان از همه چيز خود مي گذرند.جان واينده شان.زنان ودختراني كه در اين مدت مردي را معنا كردند.
فرياد زدند و كتك خوردند اما عزت و شرف خود را نشان دادند به انان كه دين و وجودخود را به بهاي اندكي فروختند براي دنياي ديگران.
مردمي كه پرده از چهره خونخواران مقدس نما برداشتند.صلح طلبي خود را نشان دادند .نداي ازادي سر دادند و جمعي از انان در راه اين هدف عالي با تير خصم متحجران از ميان ما رفتند اما نامشان با رنگ سرخ بر ديوار سبز ازادي خواهي ايران جاويد است.نداهاي وطن رفتند اما نداي ازادي خواهيشان به وسعت ايران تشديد شد و ديگر گوش ديكتاتور را رهايي از اين فريادامكان پذير نيست.
عاليجنابان بدانند اين داغ ها از دل ما برون نمي رود و اين لكه هاي خون از دستان انان پاك نمي شود . ديگر راه بازگشتي نيست.اين جا اغاز يك پايان است .خود سازي و فرهنگ سازي اغاز يك حركت بزرگ است .
فقط اين را بدان ما نمي خواستيم تمامت كنيم ما مي خواستيم اصلاحت كنيم.تو خودت خود را تمام كردي در ان روز كذايي.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر